Evet, doğru okudunuz: 8000 kat daha hızlı.
Ama "uygulamanın tamamı artık 8000 kat hızlı, git bir yat al" anlamında değil. Ne yazık ki.
Bir de evet, zamanlamanın komik olduğunun farkındayım.
Yapay zeka haberlerinin o kadar hızlı aktığı bir dönemdeyiz ki Claude Fable 5 yayınlanıp birkaç gün sonra askıya alınabiliyor. İnsanlar AGI'ye yakın modelleri, ihracat kontrollerini, projelerin tamamını yapan agent'ları ve benzeri her şeyi tartışıyor.
Ben de burada React Native listelerini hızlandırmaktan bahsediyorum.
Bu ikisini yan yana koyunca biraz tuhaf duruyor. Anlıyorum.
Ama bu tür işleri hâlâ heyecan verici buluyorum. "İcat" belki fazla büyük bir kelime, ama binlerce uygulamanın kullandığı bir framework'ü iyileştirmek bana yine de anlamlı geliyor. Her faydalı şeyin bilim kurgu gibi görünmesi gerekmiyor. Bazen yaptığınız şey, neredeyse her mobil uygulamanın geçtiği bir yoldan boşa harcanan işi çıkarmaktır.
Kazanç, React Native'deki belirli bir liste yolunda: hangi hücrelerin şu anda var olması gerektiğine karar veren render window işi. O benchmark'ta eski yol devasa listelerde saniyeler harcayabiliyordu, yeni yol ise bunu birkaç milisaniyeye indiriyor.
Çoğu zaman uygulama tarafındayız. FlatList, SectionList, navigasyon, animasyonlar, state kütüphaneleri ve bilindik her şeyi kullanıyoruz. Performanstan şikayet ediyoruz, birkaç prop deniyoruz, memo ekliyoruz, belki getItemLayout ekliyoruz ve sonra hayatımıza devam ediyoruz.
Ama bazen asıl sorun uygulama kodunun bir katman altındadır.
Burada olan da buydu.
react/react-native reposuna bir performans iyileştirmesi katkısında bulundum ve PR #57210 olarak merge edildi. Değişiklik, VirtualizedList'in kullandığı render mask oluşturma yolundan gereksiz sticky header arama işini kaldırıyor.
Düz bir dille: React Native bazen listede hiç sticky header yokken bile sticky header arıyordu.
Klasik bir bilgisayar anı.
Liste: "Hiç sticky header'ım yok."
React Native: "Harika, geriye doğru tarayıp bir tane bulayım."
İşin güzel tarafı bu yolun ortak olması. Yani iyileştirme şunları etkiliyor:
VirtualizedListFlatListVirtualizedSectionListSectionList
Ve evet, hiç sticky header kullanmasanız bile normal FlatList kullanımı bundan faydalanabiliyor.
Bu aslında neyi iyileştiriyor
Koda girmeden önce bunun ne tür bir performans olduğunu söylemekte fayda var.
İyileştirme, React Native'in hangi satırların render edileceğine karar vermeden önce yaptığı JavaScript işinde.
FlatList bir render window tutar. Siz kaydırırken, bir yere atlarken, başlangıç index'ine yakın bir yerde mount ederken ya da büyük bir listede gezinirken, React Native hangi hücrelerin render edileceğine ve hangi kısımların boşluk (spacer) olarak kalabileceğine karar vermek zorundadır.
Bu karar VirtualizedList._createRenderMask üzerinden geçer.
Yani kazanç şu:
- liste penceresi güncellenirken daha az JS işi
- devasa bir listenin sonuna yakın bir yere atlarken daha az iş
- sticky header'ı olmayan listelerde daha az gereksiz sticky header mantığı
- liste ekranda ne olacağını güncellemeden önce daha hızlı kararlar
Uygulama diliyle söylersek, bu FlatList'in "şu anda hangi satırlar var olmalı?" kararını veren kısmına yardımcı oluyor.
Çok büyük listelerde, özellikle listenin sonuna yakın yerlerde, bu küçük iç karar gerçek bir maliyete dönüşebiliyor.
Bu maliyeti kaldırmak, render window güncelleme yolunu çok daha ucuz hale getiriyor.
Fark ettiğim şey
FlatList, neredeyse her React Native uygulamasının bir noktada kullandığı component'lerden biri.
Dışarıdan basit görünüyor:
<FlatList data={items} renderItem={renderItem} />
Ama arka planda VirtualizedList üzerinden çalışıyor.
VirtualizedList veri kaynağının tamamını render etmez. 100 bin satırınız varsa, cesur ama sonu belli bir asker gibi 100 bin satırı ekrana basmaz. Bir render window tutar ve hangi hücrelerin şu anda var olması gerektiğine karar vermek için bir render mask kullanır.
Bu güzel.
Sorun, render mask oluşturma adımının içindeydi.
React Native sticky header'ları da destekliyor. Sticky header'lar özeldir, çünkü sticky öğe normal görünüm alanının (viewport) dışında olabilir ama görsel olarak en üste yapıştığı için yine de render edilmiş kalması gerekir.
Dolayısıyla React Native'in şöyle bir mantığa ihtiyacı var:
"Viewport'tan önceki en yakın sticky header'ı bul ve render edilmiş halde tut."
Bu mantık doğru.
Can sıkıcı kısım, sticky header hiç yokken bile bu aramanın çalışabilmesiydi.
Eski yol
Bu değişiklikten önce VirtualizedList._createRenderMask, stickyHeaderIndices'ten bir set oluşturup sticky header yardımcı fonksiyonunu çağırıyordu.
Sadeleştirilmiş hali şöyleydi:
const stickyIndicesSet = new Set(props.stickyHeaderIndices);
VirtualizedList._ensureClosestStickyHeader(
props,
stickyIndicesSet,
renderMask,
cellsAroundViewport.first,
);
Sonra yardımcı fonksiyon ilk görünen hücreden geriye doğru yürüyordu:
for (let itemIdx = cellIdx - 1; itemIdx >= 0; itemIdx--) {
if (stickyIndicesSet.has(itemIdx + stickyOffset)) {
renderMask.addCells({first: itemIdx, last: itemIdx});
break;
}
}
Küçük bir listede bu önemsiz.
Çok büyük bir listede ise can yakıcı hale geliyor. Viewport 1 milyon satırlık bir listenin sonuna yakınsa ve hiç sticky header yoksa, yardımcı fonksiyon yine de neredeyse tüm listeyi geriye doğru dolaşabiliyor.
Bu, temelde hiçbir şey bulmak için büyük bir arama yapmak demek.
En sevdiğim hobi değil.

FlatList neden etkileniyor
Bu kısım kolayca gözden kaçabiliyor.
VirtualizedList'i doğrudan kullanmanız gerekmiyor. FlatList onun üzerine kurulu.
Yani şu tarz bir kod:
<FlatList
data={bigData}
renderItem={renderItem}
/>
yine VirtualizedList._createRenderMask üzerinden geçiyor.
Değişiklikten önce stickyHeaderIndices olmayan normal bir liste bile sticky header arama işinin bedelini ödeyebiliyordu.
Değişiklikten sonra React Native, sticky header işine girmeden önce sticky header'ların gerçekten var olup olmadığını kontrol ediyor.
Çok ileri bir teknoloji: bir şeyi aramadan önce var olup olmadığına bakmak.
Değişiklik
Sticky olmayan normal FlatList kullanımı için önemli olan ilk kısım:
const stickyHeaderIndices = props.stickyHeaderIndices;
if (stickyHeaderIndices != null && stickyHeaderIndices.length > 0) {
VirtualizedList._ensureClosestStickyHeader(
props,
stickyHeaderIndices,
renderMask,
cellsAroundViewport.first,
);
}
Sticky header yoksa yardımcı fonksiyonu atlıyoruz.
İkinci kısım sticky header durumunu da iyileştiriyor.
Yardımcı fonksiyon artık öğe index'leri üzerinde geriye doğru yürümek yerine, tanımlı sticky header index'lerini tarıyor ve viewport'tan önceki en yakın geçerli sticky header'ı buluyor.
const stickyOffset = props.ListHeaderComponent ? 1 : 0;
const targetStickyIndex = cellIdx + stickyOffset;
let closestStickyIndex = null;
for (let itemIdx = 0; itemIdx < stickyHeaderIndices.length; itemIdx++) {
const stickyIndex = stickyHeaderIndices[itemIdx];
if (
Number.isInteger(stickyIndex) &&
stickyIndex < targetStickyIndex &&
stickyIndex >= stickyOffset &&
(closestStickyIndex == null || stickyIndex > closestStickyIndex)
) {
closestStickyIndex = stickyIndex;
}
}
if (closestStickyIndex != null) {
const itemIdx = closestStickyIndex - stickyOffset;
renderMask.addCells({first: itemIdx, last: itemIdx});
}
Böylece maliyet şu sorudan:
"Listenin başından ne kadar uzaktayız?"
şu soruya dönüşüyor:
"Kaç tane sticky header tanımlı?"
Bu, sorulması çok daha iyi bir soru.
Davranışı aynı tutmak
Küçük framework değişikliklerini göründüklerinden daha büyük yapan kısım burası.
Optimizasyon yapıp her şeyin yolunda olduğunu umamazsınız. stickyHeaderIndices sıralı olmayabilir. Tekrar eden değerler içerebilir. Geçersiz değerler içerebilir. Index'i bir kaydıran bir ListHeaderComponent olabilir.
Bunların hepsinin hâlâ çalışması gerekiyor.
Testler şu gibi durumları kapsıyor:
stickyHeaderIndicesolmaması- boş
stickyHeaderIndices - sıralı olmayan sticky index'ler
- tekrar eden sticky index'ler
- negatif değerler
- ondalıklı değerler
- viewport'tan sonraki değerler
ListHeaderComponentkaymasının ele alınması
Sonuncusu önemli. Sticky header index'leri alttaki ScrollView'un child index'lerine göre belirleniyor. Bir list header varsa, öğe index'i 0 artık child index'i 0 değildir.
Küçük off-by-one hataları bu bölgeye bayılır. Burada kira ödemeden yaşarlar.
Benchmark sonuçları
VirtualizedList._createRenderMask yolunu doğrudan Fantom Hermes ile, her durum için 100 örnek kullanarak benchmark ettim.
Bu benchmark, VirtualizedList içindeki render window karar işine odaklanıyor.
Yani hayır, bu her uygulamadaki her FlatList'in birden 8000 kat hızlı kaydığı anlamına gelmiyor. Keşke. Şimdiye kadar bu konuda çekilmez biri olmuştum bile.
Anlamı şu: bu belirli iç liste pencereleme yolu muazzam derecede ucuzladı. Benchmark boşa harcanan saniyelerden birkaç milisaniyeye indiğinde, bu yine de çok gerçek bir kazanç.
Simulator kanıtı
İki implementasyonu iOS Simulator'da karşılaştırmak için küçük, bare bir React Native uygulaması da hazırladım.
Aynı uygulama. Aynı 1m satırlık FlatList. Aynı no sticky headers kurulumu.
Tek fark yüklü VirtualizedList implementasyonu. Telefon çerçevelerinin içindekiler statik mockup ekran görüntüleri değil, gerçek simulator kayıtları. Video kontrollerini bilerek görünür bıraktım, imleçteki nabız efekti de benchmark butonuna dokunulan anı gösteriyor.
Benchmark ve davranış testleri merge edilen React Native PR'ında da yer alıyor:
Simulator demosunda eski yol liste boyutuyla birlikte büyüyor. 1 bin render window güncellemesi için tablo şöyle:
50k rows: toplam yaklaşık1.92 s(1.9196 ms / call)500k rows: toplam yaklaşık18.78 s(18.78 ms / call)1m rows: toplam yaklaşık38.40 s(38.40 ms / call)
Optimize edilmiş yolla aynı demo neredeyse sabit kalıyor:
50k rows: toplam yaklaşık3.74 ms(0.0037 ms / call)500k rows: toplam yaklaşık3.67 ms(0.0037 ms / call)1m rows: toplam yaklaşık3.73 ms(0.0037 ms / call)
Çağrı başına değerler 1 saniyenin altında olduğu için milisaniye olarak gösteriliyor. 1.000 render mask güncellemesinde 1 saniyenin üzerindeki değerler saniye olarak gösteriliyor.
| Durum | Önce, tek güncelleme | Sonra, tek güncelleme | Hızlanma | Önce, 1.000 güncelleme | Sonra, 1.000 güncelleme |
|---|---|---|---|---|---|
| 100 bin satır, sticky header yok | 2.664 ms | 0.0034 ms | 780x | 2.66 s | 3.42 ms |
| 100 bin satır, boş sticky header | 2.632 ms | 0.0033 ms | 800x | 2.63 s | 3.29 ms |
| 100 bin satır, en üstte tek sticky header | 2.705 ms | 0.0054 ms | 499x | 2.71 s | 5.42 ms |
| 250 bin satır, sticky header yok | 6.543 ms | 0.0035 ms | 1,892x | 6.54 s | 3.46 ms |
| 250 bin satır, boş sticky header | 6.579 ms | 0.0033 ms | 2,024x | 6.58 s | 3.25 ms |
| 250 bin satır, en üstte tek sticky header | 6.796 ms | 0.0053 ms | 1,294x | 6.80 s | 5.25 ms |
| 500 bin satır, sticky header yok | 13.173 ms | 0.0033 ms | 4,002x | 13.17 s | 3.29 ms |
| 500 bin satır, boş sticky header | 13.073 ms | 0.0033 ms | 3,997x | 13.07 s | 3.27 ms |
| 500 bin satır, en üstte tek sticky header | 13.444 ms | 0.0054 ms | 2,511x | 13.44 s | 5.35 ms |
| 750 bin satır, sticky header yok | 19.524 ms | 0.0033 ms | 6,008x | 19.52 s | 3.25 ms |
| 750 bin satır, boş sticky header | 19.572 ms | 0.0033 ms | 6,022x | 19.57 s | 3.25 ms |
| 750 bin satır, en üstte tek sticky header | 20.304 ms | 0.0054 ms | 3,778x | 20.30 s | 5.37 ms |
| 1 milyon satır, sticky header yok | 26.190 ms | 0.0033 ms | 8,058x | 26.19 s | 3.25 ms |
| 1 milyon satır, boş sticky header | 26.039 ms | 0.0033 ms | 8,012x | 26.04 s | 3.25 ms |
| 1 milyon satır, en üstte tek sticky header | 26.855 ms | 0.0053 ms | 5,075x | 26.86 s | 5.29 ms |
1.000 güncelleme sütunu farkı hissetmeyi kolaylaştırıyor.
1 milyon satırda, sticky header olmayan eski yol 1.000 render mask güncellemesi için bu yardımcı fonksiyonda yaklaşık 26 saniye harcıyor.
Değişiklikten sonra aynı durum 3.25 ms civarında.
Bu süre, React Native hangi hücrelerin render edileceğine karar vermeden önce ortak bir liste yolundan kaldırılmış oluyor.
Test planı
Bunun en iyi anlamda sıkıcı olmasını istedim: aynı davranış, daha az iş.
Bu yüzden katkı davranış testleri ve benchmark kapsamı içeriyordu.
Ana komutlar şunlardı:
yarn jest packages/virtualized-lists/Lists/__tests__/VirtualizedList-test.js packages/virtualized-lists/Lists/__tests__/VirtualizedSectionList-test.js packages/react-native/Libraries/Lists/__tests__/FlatList-test.js --runInBand
yarn fantom packages/react-native/Libraries/Lists/__tests__/FlatList-itest.js packages/react-native/Libraries/Lists/__tests__/SectionList-itest.js --runInBand
yarn flow check
yarn fantom --benchmarks packages/react-native/Libraries/Lists/__tests__/VirtualizedList-stickyHeaders-benchmark-itest.js --runInBand
PR üç dosyayı değiştirdi:
VirtualizedListimplementasyonu- odaklı
VirtualizedListtestleri - sticky header render mask yolu için bir Fantom benchmark'ı
Meta'nın süreci üzerinden import edildi ve react/react-native'e merge edildi.
Son düşünceler
Bu katkıda sevdiğim şey, uygulama geliştiricilerin hiçbir şey yapmasına gerek olmaması.
Yeni prop yok.
Migration yok.
Geçici çözüm (workaround) yok.
Bir uygulama sticky header olmadan büyük bir FlatList kullanıyorsa, React Native artık en baştan gereksiz olan sticky header arama işinden kaçınabiliyor.
En sevdiğim türden bir framework iyileştirmesi bu.
Küçük bir yüzey alanı. Net bir benchmark. API değişikliği yok.
Ve herkes için yaygın bir yol daha ucuz hale geliyor.