Blog

Style w React Native są szybsze o 66%

20 czerwca 2026 7 min czytania

Jak mój zmergowany PR do React Native przyspieszył flattenStyle w StyleSheet nawet o 66% dla zagnieżdżonych tablic styli.

Style w React Native są szybsze o 66%
React NativeStyleSheetflattenStyleWydajnośćOpen source

Tak, szybsze o 66%.

Ale nie w sensie „każdy ekran w twojej aplikacji renderuje się o 66% szybciej”. Gdyby tak było, nie dałoby się ze mną wytrzymać.

I tak, wiem, że w 2026 roku brzmi to zabawnie.

Żyjemy w czasach, w których newsy o AI zmieniają się co pięć minut. Claude Fable 5 wystartował, a kilka dni później został zawieszony. Ludzie kłócą się o modele prawie jak AGI, o agentów, o całe aplikacje generowane od zera i o kolejny szalony benchmark.

A ja się tu ekscytuję spłaszczaniem styli w React Native.

No cóż.

Ale i tak kocham taką pracę. Może to nie jest „wynalazek” w dramatycznym sensie jak z trailera filmowego, ale sprawienie, że wspólna ścieżka we frameworku jest tańsza, to wciąż realny wkład. Mnóstwo aplikacji opiera się na takich małych wewnętrznych ścieżkach. Kiedy jedna z nich staje się prostsza i szybsza, to nadal jest powód do radości.

Ten tekst dotyczy bardzo konkretnej, wspólnej ścieżki w React Native: spłaszczania zagnieżdżonych tablic styli. Benchmark pokazuje, że ta ścieżka stała się dużo tańsza, a ponieważ spłaszczanie styli jest używane w wielu miejscach, nadal warto się tym przejmować.

Zaczęło się od czegoś zupełnie normalnego w React Native: od styli.

Każdy deweloper React Native napisał kiedyś coś takiego:

<View style={[styles.container, isActive && styles.active]} />

Nic specjalnego. Zwykła codzienność.

Potem budujesz komponenty wielokrotnego użytku, przekazujesz style przez propsy, łączysz wewnętrzne style z zewnętrznymi i nagle twój prop style nie jest już zwykłą tablicą. Może się zmienić w tablicę w innej tablicy, czasem zagnieżdżoną na więcej niż jeden poziom.

W skrócie:

Zaczynasz od czystej tablicy styli.

Trzy komponenty później wygląda jak walizka, którą ktoś domknął, siadając na niej.

Dołożyłem poprawkę wydajności do react/react-native, zmergowaną jako PR #57203. Usprawnia ona sposób, w jaki React Native obsługuje zagnieżdżone tablice styli w flattenStyle.

Oś czasu na GitHubie pokazująca pull request z poprawką wydajności flattenStyle zmergowany do React Native
Mała fioletowa etykieta, która zrobiła mi tydzień.

Zachowanie pozostaje takie samo. Różnica polega na tym, że React Native nie tworzy dodatkowych obiektów pośrednich podczas spłaszczania zagnieżdżonych tablic.

Dlaczego flattenStyle ma znaczenie

Na pierwszy rzut oka flattenStyle może wyglądać na drobny helper.

Możesz pomyśleć, że ma znaczenie tylko wtedy, gdy ktoś ręcznie wywołuje StyleSheet.flatten.

Ale React Native używa tej ścieżki także wewnętrznie. Może się więc pojawić na przykład w:

  • Text
  • Image
  • ImageBackground
  • TextInput
  • TouchableOpacity
  • ScrollView
  • Animated.ScrollView
  • animowanych propsach
  • publicznych instancjach Fabric
  • narzędziach deweloperskich, takich jak element inspector i rozwiązywanie styli w React DevTools

Jeśli więc zagnieżdżona tablica styli trafi do tych ścieżek, usprawnienie flattenStyle oznacza, że React Native wykonuje mniej pracy.

Ważna uwaga: to nie znaczy, że każdy ekran w każdej aplikacji staje się o 66% szybszy.

Byłoby miło. Wydrukowałbym benchmark i oprawił go w ramkę.

Usprawnienie dotyczy konkretnie spłaszczania zagnieżdżonych tablic styli. Mimo to jest to wspólna ścieżka, a właśnie we wspólnych ścieżkach małe wewnętrzne usprawnienia mogą mieć znaczenie.

Skąd się biorą zagnieżdżone style

Oto prosty przykład:

<View
  style={[
    styles.container,
    [styles.spacing, isActive && styles.active],
    props.style,
  ]}
/>

Takie rzeczy dzieją się naturalnie w komponentach design systemu.

Jeden komponent dodaje style bazowe. Inny dodaje odstępy. Jeszcze inny przekazuje props.style. Może któraś z tych wartości już jest tablicą.

Nikt nie budzi się rano z myślą: „Dziś stworzę zagnieżdżone tablice styli”.

To się po prostu dzieje.

A potem React Native musi to znormalizować do jednego obiektu.

Tym właśnie zajmuje się flattenStyle.

Stare podejście

Przed zmianą zagnieżdżone tablice styli były spłaszczane rekurencyjnie.

Brzmi rozsądnie i działało poprawnie.

Problem polegał na tym, że zagnieżdżone tablice mogły tworzyć tymczasowe spłaszczone obiekty. Potem React Native musiał scalać te tymczasowe obiekty w wynik końcowy.

Uproszczona wersja wyglądała tak:

const flattened = flattenStyle(style[i]);
if (flattened != null) {
  for (const key in flattened) {
    result[key] = flattened[key];
  }
}

Przy zagnieżdżonych tablicach React Native mógł więc wykonywać dodatkowe alokacje, a potem dodatkowe kopiowanie.

Ten sam wynik, więcej pracy.

To jak wydrukować dokument, zeskanować go, a potem wysłać skan mailem do samego siebie.

Technicznie działa.

Emocjonalnie nie.

Zmiana

Nowa implementacja przechodzi przez zagnieżdżone tablice i zapisuje wszystko bezpośrednio do jednego obiektu wynikowego.

Zamiast spłaszczać zagnieżdżoną tablicę do tymczasowego obiektu, a potem ponownie go kopiować, krok rekurencyjny zapisuje do tego samego docelowego wyniku.

Ważne zachowanie pozostaje bez zmian:

  • style w postaci obiektów nadal działają
  • wartości falsy są nadal ignorowane
  • zagnieżdżone tablice nadal działają
  • późniejsze style nadal nadpisują wcześniejsze

Ten ostatni punkt ma ogromne znaczenie.

Kolejność styli jest częścią API React Native. To powinno nadal działać dokładnie tak, jak oczekują deweloperzy:

<View style={[styles.base, styles.override]} />

Jeśli oba style definiują ten sam klucz, styles.override musi wygrać.

Wydajność jest miła, ale nie wtedy, gdy po cichu zmienia zachowanie styli. To byłby najgorszy rodzaj „optymalizacji”.

Szybki przykład

Weźmy taką strukturę styli:

[
  {color: "red", margin: 4},
  [
    {color: "blue"},
    [{padding: 8}],
  ],
]

Wynik końcowy powinien wyglądać tak:

{
  color: "blue",
  margin: 4,
  padding: 8,
}

Stara implementacja mogła tworzyć tymczasowe obiekty podczas rozwiązywania zagnieżdżonych tablic.

Nowa implementacja dochodzi do tego samego wyniku, zapisując wszystko do jednego obiektu.

Ten sam wynik.

Mniej pracy.

O to właśnie chodzi.

Wyniki benchmarku

Zrobiłem mały projekt benchmarkowy poza repozytorium React Native, żeby porównać starą i nową implementację w izolacji:

tarikfp/rn-style-flatten-benchmark

Oto wyniki z PR:

ScenariuszPrzedPoZmiana
zagnieżdżona pojedyncza tablica styli294.79 ms98.73 msszybciej o 66.5%
zagnieżdżona scalana tablica styli278.54 ms122.06 msszybciej o 56.2%

Wartości są poniżej 1 sekundy, więc milisekundy są tu czytelniejsze.

Jeszcze raz: ten benchmark mierzy pracę flattenStyle dla zagnieżdżonych tablic styli. Nie twierdzi, że cały render aplikacji jest o 66% szybszy.

To rozróżnienie ma znaczenie.

Benchmarki są przydatne, ale tylko wtedy, gdy uczciwie mówią, co mierzą.

Weryfikacja

Kontrybucja zawierała ukierunkowane testy jednostkowe dla flattenStyle.

Testy obejmują zachowanie, które nie powinno się zmienić:

  • style w postaci obiektów
  • wartości falsy
  • zagnieżdżone tablice styli
  • kolejność nadpisywania

Aplikacja benchmarkowa miała też własne sprawdzenia:

yarn test
yarn lint
yarn workspace style-flatten-benchmark-app tsc --noEmit
yarn bench:compare

A komenda testów React Native wyglądała tak:

yarn test packages/react-native/Libraries/StyleSheet/__tests__/flattenStyle-test.js --runInBand

Aplikację benchmarkową zbudowałem też i zainstalowałem na symulatorze iOS.

Końcowe przemyślenia

To jest rodzaj zmiany, który lubię w kodzie frameworka.

Deweloperzy nie muszą uczyć się nowego API. Nie muszą przepisywać komponentów. Nie muszą dodawać jakiegoś magicznego propsa i liczyć, że zadziała.

React Native po prostu wykonuje mniej pracy w przypadku, który już występuje w prawdziwych aplikacjach.

Bez zmiany zachowania.

Bez migracji.

Bez dramy.

Po prostu mniej tymczasowych obiektów we wspólnej ścieżce.

Czasem to cała wygrana.